ഒരു കൂട പൂ തരുമോ...

ഒരു കൂട പൂ തരുമോ പാണ്ടി നാട്ടിൻ പൂക്കാരാ 

ഒരു ചെറു പൂക്കളം തീർത്ത്‌ കൊള്ളാൻ..

ഉള്ളിലുണ്ടൊരുപാട് നിറമാര്ന്ന,മണമാര്ന്ന

ബാല്യ കൌമാരത്തിൻ പൂക്കളങ്ങൾ...

കര്ക്കിട മഴയൊട്ടു പെയ്തിറങ്ങീടവേ  

മുറ്റത്തും, വേലിപ്പടര്പ്പിലും താനേ, പൊട്ടി-

മുളക്കുവതെത്ര പൂക്കൾ...പൊന്നിൻ- 

ചിങ്ങ മാസപ്പെരും പുണ്യമായി..! 

അരയന്നചേലൊത്ത ശുഭ്രമാം തുമ്പയും 

അരപ്പവൻ പൊന്നാൽ തീര്ത്ത മുക്കുറ്റിയും 

ചിരിതൂകി കളിയാടും കൃഷ്ണ കിരീടവും 

പേരില്ലാ പൂക്കളോ..വിരുന്നുക്കാരെത്ര പേർ..!

ഇല്ലിന്നു കാണുവാൻ, പുഞ്ചിരി തിങ്കളാ-

ലുള്ളിലെ ഖേദങ്ങളൊക്കെ ഹരിച്ചവ.. 

ഓടിയൊളിച്ചുവോ,   മണ്ണിന് തെളിച്ചങ്ങൾ, 

മോടി കൂട്ടി,യവനവൻപ്പെരുമ വിളിച്ചോതി- 

യാടിപ്പാടുമിക്കാലത്ത്,  മണ്ണ് തീണ്ടാരിയത്രേ, 

പാടില്ല, പാടില്ല തൊട്ടീടുവാൻ..!

കാണുവാനില്ലെങ്ങുമീ മതിൽക്കെട്ടി-

ന്നുള്ളിലൊരു നുള്ള് പൂ പോലും 

പൂക്കളമൊന്നുരുക്കുവാ,നെൻ പഴ- 

മനസ്സ് കൊതിക്കവേ..ആരറിവൂ 

മണ്ണിന് സങ്കടങ്ങൾ, പുനർജനിക്കുവാൻ 

വെമ്പും വിത്തിന്റെ വിങ്ങലുകൾ...!

തഴുകി തലോടുവാൻ, വിസ്മയകണ്കളാ-

ലഴകിൽ മുഴുകിയത്തൽ തീർത്തീടുവാൻ 

ആരുമില്ലെങ്കിലെന്തിനു പിറക്കുന്നുവെ-

ന്നുരുകി,മണ്ണിന്നടിയിൽ കിടപ്പുണ്ടാം 

പുതുനാമ്പുകൾ....!    

ഒരു കൂട പൂ തരുമോ പാണ്ടി നാട്ടിൻ പൂക്കാരാ 

ഒരു ചെറു പൂക്കളം തീർത്തിടട്ടെ..!!

-ശശി കാട്ടൂർ