നീയെനിക്കു തരിക
അഴുകിയ
എന്റെ ഉച്ചിയിൽ,
ഞാനൊന്ന് ചൂടട്ടെ,
അതിൻ പ്രകാശമെങ്കിലും
തെളിഞ്ഞു നിൽക്കട്ടെ..
നഗ്നത പോലും കാണുവാനാകാ വിധം
ഇരുട്ടാണെന്റെ, ചുറ്റിനും.
ഉടുപ്പുകളെല്ലാം ഊരിക്കളഞ്ഞു
ഒറ്റക്കിരിപ്പാണ് ഞാനിപ്പോൾ ,
കട്ടെടുത്തു കൊണ്ടുപോയ്
കാത്തു വെച്ച ശില്പങ്ങളെല്ലാം
ഇതിലെ, ഇതിലെയെന്നു
അടയാളങ്ങൾ കാട്ടി
പടുവഴി നയിക്കുന്നവർ
സ്വപ്നത്തിൽ പോലും
പൂവൊന്നു വിരിയാതിരിക്കുവാൻ
വിഷം മോന്തി,
വഴി നീളെ തുപ്പുന്നവർ..
വാക്കിന്റെ നാക്കെടുക്കുവാൻ
ചുറ്റി തിരിയുന്നവർ..!
കാറ്റിനെ, വെളിച്ചത്തെ
നിറങ്ങളിൽ മുക്കി
ദേശപെരുമയാൽ മുദ്ര കുത്തുന്നു...
കറുപ്പ് പുതച്ചു നൃത്തമാടിക്കുന്നു
അറിയാതെ, അറിയാതെ
നാളത്തെ അടിമയെ..!
വാക്കേ,
എനിക്ക് തരിക നീ
ഒരു തുള്ളി വെളിച്ചം
അഴുകിയ എന്റെ ഉച്ചിയിൽ,
അതിൻ പ്രകാശമെങ്കിലും
തെളിഞ്ഞു നിൽക്കട്ടെ
എൻറെ മക്കൾക്ക്
വഴി വിളക്കാകുവാൻ
നേരിന്റെ
ഒച്ചയായ്ത്തീരുവാൻ.
-ശശി കാട്ടൂർ
28.10.16.