ഉണങ്ങിയ പാറമേൽ
കുണുങ്ങി ചിണുങ്ങി
നിൽക്കുന്ന പൂമരം
ഉണ്ണീ നീയത് കണ്ടോ
മണ്ണിൻ പുതപ്പാൽ പുതച്ചു
നീണ്ടു നിവർന്നു കിടക്കും
പഴയൊരു പുഴയുടെ
ശവകുടീരം ..!
ഉണ്ണീ നീയത് കണ്ടോ
മരം തേടിയലയുന്ന കാറ്റിനെ
ചാടിക്കളിക്കും കുരങ്ങിനെ, യണ്ണാനെ
വിശ്രമം ചൊല്ലിയലയും കിളികളെ
ഉണ്ണീ നീയത് കണ്ടോ
ഒളിയിടം പോയൊരു പാമ്പിനെ
വട്ടം വരച്ചു കുടുക്കിയ കീരിയെ
ദാക്ഷിണ്യമില്ലാത്തതാം
കാലത്തിൻ നേരിനെ
അച്ഛനൊന്നുണ്ടോ മിണ്ടാണ്ടിരിക്കു ...
ഇക്കാണും ദൈവത്തിൻ
ചിത്രമൊരായിരം ചങ്ങാതിമാർ-
ക്കയച്ചീടുകിൽ കൈവരും, ഭാഗ്യം !
നമ്മുടെ ദുരിതവും തീരും
മൊബൈലിൽ തെളിഞ്ഞൊരാ
ദൈവത്തിൻ ചിത്രമെടുത്തു
എന്നെ കാണിച്ച്
ചാരിതാർത്ഥ്യമോടെ പറയുന്നു ഉണ്ണി
ഉണ്ണി തൻ വാക്കു കേൾക്കെ
തെല്ലിട ചങ്കു കലങ്ങുന്നു, വെങ്കിലും
പിന്നെയും പായുന്നു
കണ്ണുകൾ വെളിയിൽ
പുഴയതു മൂടി ...
പുതിയ പാതയൊന്നുണ്ട് നിവരുന്നു
അതിന്നപ്പുറത്താളുകൾ
നടന്നു നീങ്ങുന്നു..
കുടവും, കലവുമായ്
കുടിനീര് തേടി.
ഉണ്ണികളേ...
പുറംകാഴച കാണാത്ത
നിങ്ങളെന്തെറിയുന്നു
കാഴ്ചയിലുണ്ടറിവുകൾ, ഭാഗ്യ-
ദൗർഭാഗ്യങ്ങൾ വരുംകാല
ജീവിത ചന്തങ്ങൾ, ആധികൾ..!
ഉണ്ണികളേ, ഉണർന്നിരിക്കട്ടെ
അകത്തേക്കും പുറത്തേക്കും
നോക്കുവാൻ, നേരുകൾ
നേരായിക്കാണുവാൻ, അറിവിൻ
തീ പന്തമായ് ജ്വലിക്കുവാൻ
യാത്രയിലൂടെ നീളം വിടർന്നിരിക്കട്ടെ
ഉണ്ണികളേ,
നിങ്ങൾ തൻ കണ്ണുകൾ.
-ശശി കാട്ടൂർ
20.08.16
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ