അനാഥന്റെ കാത്തിരിപ്പ്

ഒടുക്കത്തെ വണ്ടിയും 

കടന്നുപോകുന്നിതാ 

ഇന്നും, നീ വന്നില്ല ഞാനു -

മെൻ നിഴലും ബാക്കിയാകുന്നു...

രാവുറങ്ങുവാൻ ,കൂട്ടു വിളിക്കുന്നു, 

രാപ്പക്ഷി 

രാത്രിയുടെ കടത്തിണ്ണയിൽ 

നിത്യവും എന്നപോലിന്നും  

നിന്നെയും കാത്തിരിക്കുമ്പോഴും ...

ചാക്കു വിരിച്ചിട്ട അന്നത്തെ രാത്രിയിൽ 

തെരുവിന്റെ മക്കളെ സ്വപ്നവും കണ്ട് 

ക്ഷീണിതനായി ഞാ, നുറങ്ങിക്കിടക്കവേ 

ഉണ്ണിക്കഞ്ഞി കളിച്ച തന്നോർമ്മയിൽ 

ഉണ്ണി വീട് തേടി നീ പോയതല്ലയോ...!

ചാരെ കിടന്നൊരാ തെരുനായ പോലും 

മുരടോന്നനക്കി,യുണർത്തിയതില്ലെന്നെ. 

തൂങ്ങിയാടുന്ന രണ്ടു ദേഹങ്ങളിപ്പോഴും 

വിങ്ങുന്നൊരോർമ്മയായ് കണ്ണിൽ തെളിയുന്നു.

ഒന്നുമറിയാതെ കളിക്കയാണപ്പോഴും 

ഉണ്ണി നീ, ജപ്തിയാൽ പേടിച്ച മുറ്റത്ത് ...!

എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ഏവരും പോയതും 

രണ്ടുപേർ നമ്മൾ ബാക്കിയായി  നിന്നതും  

ദിക്ക് നോക്കാതെ,ഇരുളിൻ വെളിച്ചത്തിൽ നിന്നെയെടുത്തു നടന്നേ നടന്നതും...

എത്ര ദൂരം താണ്ടിയോർ നമ്മൾ  

ഉണ്ണി നീ, അതൊന്നുമറിഞ്ഞതേയില്ല ...

ശ്വാസമൊന്നു തടയുന്നിടക്കിടെ 

കാലമേറെ നരച്ചുപോയില്ലേ .. ..

അവസാന വണ്ടിയും കടന്നുപോയെങ്കിലും 

നീ വരും വരുമെന്നൊരൊറ്റ നിനവിനാൽ 

ആയുസ്സു നീണ്ടു നീണ്ടു പോകുന്നെടോ...

നീ വരും,വരുമല്ലേ ഉണ്ണീ..!

-ശശി കാട്ടൂർ.

ഒറ്റയ്ക്ക് നടത്തം

 നടക്കുന്നവന്റെ കണ്ണുകൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ
ആരെയാണവൻ തിരയുന്നത് ...?
അവന്റെ കാതുകൾ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ ..?
മണം ചികയുന്ന
മൂക്ക് നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ..?
അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുക
വിതുമ്പാൻ ഒരുങ്ങി നിൽക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ കാണാം.
അന്വേഷിച്ചിട്ടും കണ്ടെത്താത്ത വിഷാദത്തിന്റെ അസഹ്യത കണ്ണുകളിൽ നീലിച്ചു കിടക്കുന്നുണ്ടാകും
ഇനിയും പിടി തരാത്ത ജീവോൽഭവത്തിന്റെ ഉന്മത്ത ഗന്ധം പരതുന്ന കിരുകിരുപ്പ് മൂക്കിന്മേലറിയാം..

കാറ്റിന്റെ മൂളലിനും
പാതകളുടെ മുരളിച്ചക്കും
കിളികളുടെ കൂകലിനും
പട്ടി, പൂച്ച അണ്ണാറക്കണ്ണൻ
എന്ന് വേണ്ട സർവ്വ ജീവജാലങ്ങളുടെയും ഒച്ചകൾക്കപ്പുറത്തുള്ള ഒന്ന്....

എന്ത് കണ്ടാലാണ്,
എന്ത് കേട്ടാലാണ്,
എന്ത് മണത്താലാണ്
പൂർണതയിലേക്ക് എത്തിപ്പെടുക...?

തിരച്ചിലിന്റെ ദൃഷ്ട്ടാന്തമാണ്‌
ഒറ്റക്കുള്ള അവന്റെ നടത്തം.
ഒരു ചങ്ങലക്കും ബന്ധിക്കാനാവില്ല അവനു മുൻപേ സഞ്ചരിക്കുന്ന
അവന്റെ ഏകാന്തതയെ...

ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കുമ്പോഴല്ലേ
പുതിയ വെളിച്ചങ്ങൾ തെളിഞ്ഞു, തെളിഞ്ഞു വരുന്നത്....
മനുഷ്യകുലം പ്രകാശപൂര്ണമാകുന്നത്...

-ശശി കാട്ടൂർ.
23. 03. 19       

യുദ്ധവും സമാധാനവും

യുദ്ധവും സമാധാനവും

ഭാരതാംബയുടെ കാൽക്കീഴിൽ, കടലോരത്ത്  കടല  കൊറിച്ചും 
ഹരമേറിയ  യുദ്ധവാർത്തകൾ നോക്കിയും,  ഇരിക്കവേ
മുഖ
പുസ്തകത്താളിൽ അയാളെഴുതിയതിങ്ങനെ 
യുദ്ധം വേണം,
വേണം  വേണം   
അയൽക്കാരാകിലും  ശത്രുക്കളാ, ണവരെ  മുച്ചൂടും
മുടിക്കണം
അതും  പോരാ
യുദ്ധവിരുദ്ധർ,
രാജ്യദ്രോഹികളെ നാട് കടത്തണം...
പോയ്  തുലയട്ടെ ഭംഗി വിരോധികൾ   !

അസ്തമയ കാന്തി കണ്ടു നിന്നിടും
കാന്ത,യവളലത്ഭുതത്താൽ
വിളിച്ചൊച്ച 
വെക്കുന്നു
നിങ്ങളത്  കണ്ടുവോ
കൂറ്റൻ തിരമാല,യൊന്നതിന് 
ചുരുൾ ഭംഗി !

മുഖപുസ്തകത്തിൽ നിന്നുമയാൾ        മുഖമുയർത്തി
നോക്കുമ്പോഴതാ
ആയിരം തലകളുള്ളനന്തൻ
വാ പിളർന്നു വരുന്നതായി കാണുന്നു...

മണൽതിട്ടയിൽ കുഞ്ഞു വീട് ചമക്കും കുഞ്ഞിനേയും വാരി , തൻ ഭാര്യയുടെ കൈകൾ കക്ഷത്തിലെടുത്തു
യുദ്ധ ഭീതിയോടെ പായവേ പറയുന്നു
സുനാമിയാകാം, പടുത്തതൊക്കെയും തകർത്തു കളയാൻ
പണ്ടാരമതാ  വീണ്ടും വരുന്നു...!

-ശശി കാട്ടൂർ