2016 ഫെബ്രുവരി 25, വ്യാഴാഴ്‌ച

എന്തുക്കൊണ്ടെന്നാൽ - ലേഖനം



ഡൽഹിയിൽ നിന്നും ആയിരക്കണക്കിനു കിലോമീറ്റർ ദൂരെയാണ് ഞാൻ ജീവിക്കുന്നത്. ദൂരത്തെ കുറിച്ചു പറയാൻ കാരണം എന്തിനാണ് "വല്ലവന്റെ"യും കാര്യത്തിൽ അഭിപ്രായങ്ങൾ പറഞ്ഞ്  വെറുപ്പ് സമ്പാദിക്കുന്നത്  എന്ന എന്റെ ചില സുഹൃത്തുക്കൾ ഉന്നയിച്ച ചോദ്യങ്ങൾ മൂലമാണ്. ദൽഹി എത്ര അകലെയായിരുന്നാലും അത് ഇന്ത്യയിലാണെന്നും അവിടുത്തെ ജനങ്ങള് ഇന്ത്യാക്കാരാണെന്നും, ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന അനുശാസിക്കുന്ന നിയമങ്ങളും, അവകാശങ്ങളും സ്വാതന്ത്ര്യവും ഇന്ത്യയിലെവിടെയും നടപ്പിലാകെണ്ടതുണ്ട് എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നതുകൊണ്ടുമാണ്.

ഡൽഹിയിൽ ജവഹർലാൽ നെഹ്‌റു യൂനിവേർസിറ്റിയിൽ നടക്കുന്ന പോലീസിന്റെയും ഭരണകൂടത്തിന്റെയും അതിക്രമങ്ങൾ മേല്പ്പറഞ്ഞ കാരണങ്ങളെക്കൊണ്ട് തന്നെ അറിഞ്ഞില്ലെന്നു നടിക്കാനാവില്ല. കപടമായ കാരണങ്ങളും ,അവകാശ വാദങ്ങളും നിരത്തി, ആവശ്യങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്നവരെയും, ചോദ്യം ചെയ്യുന്നവരെയും രാജ്യ ദ്രോഹ മുദ്ര കുത്തി, നിശ്ശബ്ദരാക്കാനുള്ള ഭരണകൂടത്തിന്റെ ശ്രമങ്ങൾ ദിവസം ചെല്ലും തോറും ശക്തി പ്രാപിച്ചു വരുന്നു. അതിൻന്റെ ഒടുവിലത്തെ ഉദാഹരണമാണ് ജെ  എൻ യു വിൽ ഇപ്പോൾ അരങ്ങേരിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. അവിടുത്തെ വിദ്യാർത്ഥികളെ  തുറങ്കിലടക്കാനുള്ള പോലീസിന്റെയും ഭരണ വര്ഗ്ഗത്തിന്റെയും കണ്ടുപ്പിടുത്തങ്ങൾ വ്യാജമാണെന്ന് തെളിഞ്ഞുക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഭരണകൂടം എന്നത് ,രാമനോ, കൃഷ്ണനോ മായാ ശക്തിയാൽ  ഉരുവപപെടുത്തി ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ച ഒന്നല്ല. അത് ജനങ്ങളാൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ജനങ്ങളുടെ തലയിൽ കയറി ഭരിക്കുക, എന്നല്ല ജനങ്ങളോട് വിധേയരായി, സേവകരായി രാഷ്ട്രത്തിന്റെയും ജനങ്ങളുടേയും ക്ഷേമത്തിന് വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്. ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന ഉറപ്പു തരുന്ന നിയമങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത്. ഇന്ത്യയിലെ ഏതൊരു വ്യക്തിക്കും  തന്റെ അഭിപ്രായം നിർഭയമായി രേഖപ്പെടുത്താനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം അതുറപ്പാക്കുന്നു. ഭരണകർത്താക്കൾ തെറ്റായ വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ അതിനെ വിമർശിക്കാനും നമുക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്. അത് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ബുദ്ധിയും വിവേകവും ഭരണക്കർത്താക്കൾക്ക് ഉണ്ടാകണമെന്ന് മാത്രം. അതില്ലാതാകുമ്പോഴാണ്, പൊതുജനത്തെ നോക്ക് കുത്തികളാക്കി കപട വാർത്തകൾ ഉണ്ടാക്കി രാജ്യദ്രോഹികളെ സൃഷ്ട്ടിക്കാൻ ഇറങ്ങുന്നത്. 

അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ച്  സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ചില സുഹൃത്തുക്കളിൽ ഈയിടെയായി കണ്ടു വരുന്ന ഒരു രോഗമാണ്  അതിര്ത്തിയിൽ വെടിയേറ്റ്‌ മരിച്ച പട്ടാളക്കാരുടെ ചിത്രങ്ങൾ നിരത്തി വെച്ച് കപട വിലാപം നടത്തുക എന്നത്. പട്ടാളക്കരോടും അവരുടെ സേവനത്തോടും അങ്ങേയറ്റത്തെ കടപ്പാടും ബഹുമാനവും നിലനിര്ത്തിക്കൊണ്ട് തന്നെ ഈ കപട ഖേദക്കാരോട് ചോദിക്കട്ടെ, രാജ്യത്തെ പട്ടാളക്കാർ ചിലയിടത്തെങ്കിലും അതിക്രമിച്ചു കയറി സ്ത്രീകളെ മാനഭംഗപ്പെടുത്തിയതിനെ പറ്റി നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ...? അവരോട് അങ്ങിനെ ചെയ്യരുതെന്ന് പറയാൻ നിങ്ങൾ എന്നെങ്കിലും മുതിര്ന്നിട്ടുണ്ടോ..? അവരാൽ ബലാല്സംഗം ചെയ്യപ്പെട്ടത് ഭാരതത്തിലെ തന്നെ സ്ത്രീകളാണെന്ന്, അമ്മമാരാണെന്ന്  ഒരിക്കലെങ്കിലും നിങ്ങളിലെ ദേശീയ ബോധം  ഓർത്തിട്ടുണ്ടോ...? 
ഉണ്ടാകില്ല, കാരണം ആ സ്ത്രീകള് സാധാരണക്കാരും ദരിദ്രരും ആണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ നിങ്ങളുടെ ദേശീയബോധം ഉണരില്ല.

പട്ടാളക്കാരുടെ അമിത അധികാരങ്ങളിൽ ദുരിതം അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നതിനാൽ വര്ഷങ്ങളായി നിരാഹാരം അനുഷ്ടിക്കുന്ന ഇറോം ശര്മ്മിലയെ നിങ്ങൾ അറിയുമോ....?
നിങ്ങള്ക്ക് അറിയില്ല....അറിവ് എന്നത് നിങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചു അപകടമായ ഒന്നാണല്ലോ. 

 വ്യത്യസ്ത ആചാരങ്ങൾ, ഭാഷകൾ, വേഷങ്ങൾ, മത വിശ്വാസങ്ങൾ ഇതെല്ലാം ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന്  ഒരേ കുടുംബമായി നില്ക്കുന്നതാണ് ഇന്ത്യയുടെ ദേശീയത. അതുപോലെ തന്നെ അത്  പ്രകൃതിയുടെയും അതിലെ ജീവജാലങ്ങളുടെയും സന്തുലിതമായ നിലനില്പ്പും ജീവിതവും കൂടിയാണ്. പ്രകൃതിക്ക് നിലനിൽപ്പില്ലെങ്കിൽ പിന്നെന്തു ദേശീയത. 

ദേശീയതയുടെ കമ്പോളം വിലക്കെടുത്തിട്ടുള്ള സുഹൃത്തുക്കളെ. പ്രകൃതിയുടെ നിലനില്പ്പിനും അതിലെ ജീവജാലങ്ങളുടെയും സ്വതന്ത്രമായ ജീവിതത്തിനും 
പ്രകൃതി ചൂഷകരായ പ്രമാണിമാരോട് എന്നെങ്കിലും നിങ്ങൾ സമരം ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ..? വിദേശ കുത്തകകൾ വന്നു രാജ്യത്തെ വിപണികൾ കീഴടക്കി, സ്വന്തം രാജ്യത്തെ ഉല്പ്പന്നങ്ങളുടെ വിലയിടിച്ചു  രാജ്യ സമ്പത്ത് കടത്തികൊണ്ട് പോകുമ്പോൾ നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും അവര്ക്കെതിരെ അണി നിരന്നിട്ടുണ്ടോ..? എന്തിനു രാജ്യാന്തര വിപണിയിൽ വിലയിടിഞ്ഞിട്ടും ജനങ്ങൾക്ക്‌ ലഭിക്കേണ്ട ലാഭം രിലയന്സും കൂട്ടരും ചോർത്തിയെടുക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ചോദ്യം ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ..?
എത്രയോ ജനങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിനു ഭീഷണിയായി ഇന്നും മരിക്കാതെ മരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന എന്ടോ സല്ഫാൻ പ്രദേശത്തെ ജനങ്ങൾ ഇന്ത്യാക്കാരല്ലെന്നു നിങ്ങൾ കരുതുന്നുണ്ടോ..?
ചാലക്കുടി പുഴയെ(പുഴ ഒന്ന് മാത്രമല്ല) മലിനപ്പെടുത്തി, കുടി വെള്ളം രോഗാണുക്കളെക്കൊണ്ട് നിറച്ചു, പ്രവർത്തിച്ച്ചുക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിറ്റ ജലാറ്റിൻ കമ്പനികളെ പോലുള്ള നിരവധി വ്യവസായ സ്ഥാപനങ്ങളാൽ ജന ജീവിതം ദുരിതമയമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നവരിലേക്ക് ഒരിക്കലെങ്കിലും നിങ്ങൾ പോയിട്ടുണ്ടോ..?
നിങ്ങള്ക്ക് കഴിയില്ല. കാരണം നിങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനവിഷയം മറ്റൊന്നാണ്, അതിന്റെ കൊടി നാട്ടാനുള്ള ശ്രമങ്ങളാണ് വിവിധ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിലൂടെ നിങ്ങൾ പരീക്ഷിച്ച്ചുക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.   

മേല്പ്പറഞ്ഞ പോലെ നിങ്ങള്ക്ക് പരിചിതമല്ലാത്ത നിരവധി നിരവധി ചോദ്യങ്ങളുണ്ട് , മനുഷ്യനെയും അവന്റെ നിലനില്പ്പിനെയും കുറിച്ച്.  അത് നില നിന്നെങ്കിൽ മാത്രമേ മനുഷ്യൻ നിർമ്മിച്ചെടുത്ത ദേശീയത പോലും  പ്രസക്തമാകുന്നുള്ളൂ. 

രാജ്യത്തെ ശിഥിലമാക്കാൻ നിങ്ങൾ നുണകൾ നെയ്തുക്കൊണ്ടേയിരിക്കും. അതാണ്‌ ഏറ്റവും വലിയ രാജ്യദ്രോഹമെന്നു കാലം തെളിയിച്ച്ചുക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യും.


-ശശി കാട്ടൂർ.

2016 ഫെബ്രുവരി 16, ചൊവ്വാഴ്ച

മനുഷ്യകൃതം



വേനൽ കഴിഞ്ഞു 
മഴയൊന്നഴിഞ്ഞു വീഴാൻ തുടങ്ങീ 
ഇഴഞ്ഞു പോകാൻ, നിറഞ്ഞു തുടിക്കാൻ 
വഴിയേതും കാണാതെ,
മഴ  
നിന്ന നില്പാലെ കരയാൻ തുടങ്ങീ

മണ്ണിലെ, 
പണിയാളരുടെ കൂരകളൊക്കെയും
മഴയുടെ കണ്ണീരിലലിഞ്ഞമരവെ  
പാടം നികത്തി. പുഴയെ മുടക്കി 
കോടികൾ മുക്കി മാളികകൾ മെനഞ്ഞ
ചങ്ങാതിമാരൊത്തു 
മഴയുടെ വർണ്ണങ്ങൾ കോരി-
ക്കുടിച്ചിരിക്കെ,
സങ്കടപപെട്ടതിങ്ങനെ....
" ദൈവഹിതം"
അല്ലാതെന്തു പറയാൻ...

അത് കേട്ട് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു
പാവം ദൈവം...
"മഠയാ" നിന്റെ തെറ്റുകൾ 
ഇനിയും എന്നിലേക്ക്‌ ചാരി വെക്കല്ലേ ....!

-ശശി കാട്ടൂർ 

2016 ഫെബ്രുവരി 11, വ്യാഴാഴ്‌ച

വെറുതെയിരിക്കുമ്പോൾ



വെറുതെയിരിക്കുമ്പോൾ 
കാലുകൾ കാട് കയറുന്നു 

പുഴയും പെരുമ്പാമ്പും 
പുലിയും കടുവയും 
കൈകോർത്ത് ചിരിക്കുന്നു 

കാറ്റിലുലാത്തുന്നു 
കണ്ണ് കെട്ടിയ മനസ്സ് 
പണ്ടു കണ്ട,പരിചിതരെപ്പോൽ 
അത്ഭുതം കൂറുന്നു  

ഇന്നലെ വരെ  വലിച്ചു കേറ്റിയ 
അഹങ്കാരത്തിൻ പുടവയെല്ലാം 
അഴിഞ്ഞു വീഴുന്നു 

എന്തിനേ വന്നുവെന്ന ചോദ്യം നിഴലിക്കേ 
നഗ്നനായോരെന്റെ 
ഉടല് പൊള്ളുന്നു 

കാട് വിട്ട് വീട് പൂകാനാകാതെ 
തുള വീണ വെയില് നോക്കി തുള്ളി കളിക്കെ,
ഓർമ്മയിൽ നിന്നുമന്ന്യനാകുന്നു....
ഞാൻ, 
പൂത്ത്  നില്ക്കുമൊരു വനമായി 
വസന്തമായി മാറുന്നു.


-ശശി കാട്ടൂർ 

2016 ഫെബ്രുവരി 1, തിങ്കളാഴ്‌ച

കാതുകളുടെ കാഴചകൾ.



ഈ പാതക്കടിയിലൂടെ 
മുൻപെങ്ങൊ
ഒരു പുഴയൊഴുകിയിരിക്കണം 
പാദങ്ങൾക്കടിയിലൂടെ 
ചൂടായി വരുന്നുണ്ട് 
ഹരം പകരുന്നൊരു 
തണുപ്പ്.   

ചീറി പായുന്ന വണ്ടികളുടെ 
ഒച്ചകൾക്കും മീതെ 
ജലപാതത്തിന്റെ മർമ്മരം തൊട്ടു നോക്കുവാൻ, 
കാതുകൾ 
ആക്ര തുളച്ച്ചേറ്റും പോലെ 
മണ്ണിന്നുള്ളിലേക്കുള്ളിലേക്ക്  

നേർത്തു ചിലംബിച്ച്ച ചെത്തം 
അടക്കിപ്പിടിച്ച, 
ഒരു കരച്ചിലായി 
തിരിഞ്ഞേറി വരുന്നു, 
കഥയൊന്ന് പറയുവാൻ 
എന്നുള്ളിലേക്ക്‌. 

-ശശി കാട്ടൂർ.