ഉണർവ്

വഴി നിറയെ മഴയാണ് 

പുഴയൊഴുകിയ വഴിയാണ് 

കളിവഞ്ചിയിറക്കുവാൻ 

കടലാസ്  തേടി ഞാൻ 

കടലാഴത്തിലേക്ക് 

കയറൂരി പോകയാണ് 

ചിത്രത്തിൽ കണ്ടപ്പോൽ തന്നെ-

യുണ്ടീ നഗരം 

രാവും പകലും ഒരുമിച്ചു 

നൃത്തം വെക്കുന്നു.

പുലരിയിൽ പൂത്ത മര-

ക്കൊമ്പിലാടുന്നു പ്രണയം 

നനുത്ത ചിറകടിച്ചു പറക്കാൻ 

വെമ്പി നിൽക്കും കിളികൾ 

ആറ്റുനോറ്റുണ്ടായോ-

രുണ്ണികളൊക്കെയും 

മണ്ണിൽ പാതകത്തിൻ 

നിറങ്ങൾ ചാലിക്കുന്നു.

ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ,  പതുങ്ങി 

വരുന്നു നിയമം, കയ്യിലൊരു 

വാറോല പോലുമില്ലാതെ

കണ്ണിമകൾ പൂട്ടാതെ .

കാത്തുവെച്ചൊരു കൈത-

പൂവുണ്ടെന്റെ കയ്യിൽ 

വഴി തെറ്റാതെ മടങ്ങി 

വരാമെന്ന വാക്കോടെ..

കാട്ടുതേനിൻ നിണം ചുരത്തി 

കാത്തിരിപ്പുണ്ടൊരുവൾ 

തേക്കുപ്പാട്ടിഴഞ്ഞുപ്പോയ 

പാടവരമ്പിലിപ്പോഴും 

കരിമരുന്നു പൂത്തുനിൽക്കും

കവിതേ നിൻ ഗുഹാമുഖത്തൂടേ 

കറുകറുത്തൊരുടലുമായി  

പുനർജ്ജനി ഞാൻ നൂഴട്ടെയോ.

-ശശി കാട്ടൂർ.

സ്വപ്ന ദർശനം

വന്നുവോ നീയെൻറെ മുറ്റത്തും

വാർത്തിങ്കളെ, 

വാതായനങ്ങൾ തുറന്നിട്ടു, 

ഉറക്കം വരാതെ ഞാ-

നിരിക്കുമീ രാവിതിൽ...!

ചിരിച്ചിരിച്ചെത്തുന്ന പൂംകാറ്റിനൊപ്പം 

മരക്കൊമ്പിലും,ഇലയിലും

പൊൻപ്രഭ തുളിച്ചും, അരികെ 

വരികെന്നു കൈകാട്ടി വിളിച്ചൂം

കിലുങ്ങും അരമണി താളത്തി, ലിളകി 

പുലരും വരേക്കു മധുര മധു നുകർന്ന് 

പുതിയൊരുഷസ്സിന്റെ വെളിപാടുമായി

കുതികൊൾകെന്നു മൊഴിയുന്നുവോ നീ..

  

മറവിയുടെ മാളത്തിലമർന്നു പോയ 

കറയറ്റ പദങ്ങളത്രയും 

തിരകെ വന്നെന്റെ പാദങ്ങളിലൂടെ 

പിണഞ്ഞേറുന്നു...നീ വിരിച്ചിട്ട 

നന നിലാവത്രയും, എന്നെ പൊതിഞ്ഞു 

ധ്യാനത്തിലാഴ്ത്തുന്നു 

മാറാല കെട്ടിയ പെരുംകാല

മറക്കപ്പുറത്തു നിന്നെത്തി 

നോക്കുന്നുണ്ടൊരുടലും ഉടലിനെ

കാത്തുപോന്ന മൺപുറ്റും 

ഞാനൊന്നലറി വിളിക്കവേ,

ഉടഞ്ഞുവോ, അറിവിന്റെ 

മൺകവചമൊക്കെയും,  

അടഞ്ഞ മിഴിയോടെ 

നടകൊൾകയായ് രത്നാകരൻ,

ദിവാകരനുദിക്കുന്ന  ദിക്ക് നോക്കി,

അവിടെയുണ്ടൊരു കിളിയുടെ 

രോദനം കേൾക്കുന്നുവോ...

കവിത തൻ ആദ്യപ്രപഞ്ചമുദിച്ചപോൽ

കൺകളുണർന്നെണീറ്റുവോ..!!  ...!

മുപ്പെണ്ണ്

ഒരുവൾ വ-

ന്നെന്നോട് ചോദിക്കുന്നു 

കരുത്തുറ്റ, നിൻ 

ഉടല് കാണിക്കുമോ  

വേറൊരുവൾ, 

അവൾക്കു വേണ്ടത് 

കുടിക്കുവാനത്രേ,

എന്റെ പരുക്കനാം സ്വരം..

ഇനിയൊരുവളോ...

അവൾക്കു വേണം 

ഇനിമയില്ലാത്ത എൻറെ 

കരളു തിന്നീടുവാൻ .! 

ശരീരത്തോട് പറഞ്ഞു 

വേനലിലൂടെ നടന്നു 

അവളെ പൊതിയുവാൻ 

സ്വരത്തിനോട് പറഞ്ഞു 

കൊടുങ്കാറ്റായ് ചെന്ന് 

ചെവിയിൽ 

നിറയുവാൻ 

കരളിനോടോ,

നഗ്നനായ് ചെന്ന് 

ഉയിരെടുക്കുവാനും ..

നാല് നാള് കഴിഞ്ഞിട്ടും 

പോയവരെ കാണാതെ 

ആടിലാവ് ഓടിലാവ്

ഓണലാവിൽ തിരയവേ   

 

ശരീരം 

ഉരുകി ചേർന്നതായും 

സ്വരം 

കാതിൽ ലയിച്ചതായും 

കരള് പൊരുളിനോട് ചേർന്ന് 

പൂത്തു പൂത്ത് 

പൂത്തു പൂത്ത് 

പൂമരമായി വളർന്നതായും 

അതിന്റെ 

ചോരയിറ്റുന്ന ശാഖികളിൽ 

നിറയെ പ്രണയക്കിളികൾ 

കൂടു വെച്ചതായും 

കാണുന്നൂ ഞാൻ..

-ശശി കാട്ടൂർ.