മരണ സ്നാനം

നിന്റെ,

കണ്ണിൻ കൃഷ്‌ണ മണികളിൽ 

എന്റെ 

പ്രണയത്തിൻറെ ഭാഷകൾ 

നിൻറെ ചുണ്ടുകളിലുണ്ട് 

ഞാൻ  കൊളുത്തി വെച്ച 

ചുംബനത്തിന്റെ തീപ്പൊരികൾ 

നിന്റെ

കവിൾത്തടങ്ങളിൽ 

ഞാൻ യാത്ര പോയ 

ഭൂപടങ്ങൾ 

നിൻറെ കാതുകൾക്ക് 

ഞാൻ 

ചൂടു പിടിപ്പിച്ച 

എരിയുന്ന സല്ലാപങ്ങളുടെ 

ചുവപ്പു നിറം 

നിൻറെ മുടിയിഴകളിൽ 

എൻറെ 

മരണത്തിൻറെ ഗന്ധം

ഓർമ്മയുടെ വിശപ്പ് 

എന്നെ 

വീർപ്പുമുട്ടിക്കുന്നല്ലോ 

അതിനാൽ, എനിക്ക് 

ഒരിക്കൽക്കൂടി 

നിന്നിലേക്ക് വരണം  

മറവികളെ 

ജ്ഞാന സ്നാനം ചെയ്‌തെടുക്കുമ്പോൾ 

എവിടെയാണ്‌ 

നമ്മൾ കണ്ടുമുട്ടുക.

-ശശി കാട്ടൂർ 

ആധി

ഇരുളുവാൻ നേരമായെന്ന് 

പാതിയടഞ്ഞ മിഴി പോലെ 

ചുരുളുന്നു ഇലകൾ, 

കൂടണയുവാൻ നേരമായെന്ന് 

പാടത്തു പണി കഴിഞ്ഞു, പടിഞ്ഞാട്ടു 

പറക്കുന്ന വെൺകൊറ്റികൾ .

വന്നില്ലല്ലോ വണ്ടിയിനിയും 

ഒറ്റക്കാണവൾ, വീട്ടിൽ 

മിണ്ടുവാനാകാത്ത മകൾ 

ഇരുളിലും 

നിഷ്ക്കളങ്കത കാണുന്നവൾ,.

വന്നിരിക്കുമോ പേരിൽ 

അച്ഛനായ് ചമയുന്നവൻ 

കണ്ടതാണല്ലോ കണ്ണുകൊ-

ണ്ടവളെ

യുഴിഞ്ഞു പോകുന്നതിന്നലെ.

മണ്ടിയാണവളിപ്പോഴും, അച്ഛനെ-

ന്നയാളെ ധരിക്കുന്നവൾ  

ചെന്നിരിക്കും മടിയിൽ 

വിളിച്ചാൽ, മടി കൂടാതിപ്പോഴും...

അയാളെത്തേണ്ട നേരം കഴിയുന്നു

ഭയത്തിൻ മുറിപ്പാടെന്നുടലു 

പൊതിയുന്നു  

മിടിപ്പ് കൂടുന്നു, ഹൃദയത്തിൻ 

തുടിത്താളം മുറുകുന്നു.

ഇരുട്ടു പടരുന്നു, 

പതറുന്നു ചിന്തകൾ....!

കാതിലൊന്നുണ്ടോ കേൾക്കുന്നു 

വായ് പൊത്തിപിടിച്ചതിൻ മൂളക്കം

മൃഗ തൃഷ്ണ  തന്നാരവം, പുതുമലർ 

ചീന്തി കുടിച്ച കിതപ്പുകൾ ..!

കൊന്നു കളയുമയാളെ, ഞാനിന്ന്  

പൊന്നുമോളെ, 

നിന്നയാൾ  

തൊട്ടെന്നു വന്നീടുകിൽ..!

ഒച്ചയില്ലാത്തവളാണവൾ 

ഒന്നു കരയുവാൻ പോലു, 

മെൻ പരദേവതേ...

നേരില്ലാ കാലത്തിൻറെ 

കോലായിൽ നിന്നും, 

ദൂരേക്കു-

കൊണ്ടുപോയാലുമവളെ നീ...

ഇല്ലല്ലോ ആധിയെനിക്കു, മകളെ നീ-

യില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ...

ഏതു ദിക്കിലും പോയ് വരാം 

ഈയമ്മതൻ ഹൃദയം 

കാവൽ വിളക്കായ്  

വീട്ടിൽ, അടച്ചു വെക്കാതെ, 

ഭയക്കാതെ.....

-ശശി കാട്ടൂർ.

പ്രണയ സ്വരങ്ങൾ

പുണരു പുണരു എന്ന് 

മരങ്ങൾ കാറ്റിനോട് 

ഈ മധുരമത്രയും നിങ്ങൾക്കെന്ന് 

വയസ്സറിയിച്ച പൂച്ചെടികൾ 

ശലഭങ്ങളോട് 

എന്നിലേക്കൊന്നു ചുരത്തുവെന്ന്  

ദാഹാർത്തയായ മണ്ണ് 

മേഘങ്ങളോട് 

ഞങ്ങളെ പാകമാക്കൂ,വെന്ന് 

കതിരണിഞ്ഞ 

വയലുകൾ വെയിലിനോട് 

ഞാനൊരു കാറ്റായ് 

ശലഭമായ് 

മഴയായ് 

വെയിലായ് .....

എൻറെ പാട്ടുകളത്രയും 

നിനക്കുള്ളതെന്ന് 

ഞാൻ നിന്നോട്.

-ശശി കാട്ടൂർ.

മുത്തച്ഛനും മുതു നെല്ലിക്കയും

അനുഗ്രഹമാണ് മറവി
മനുഷ്യർ പഴം ചൊല്ല് ചൊല്ലുന്നു
പോയ കാലം ഓർക്കാതിരിക്കുക  
നല്ലതാണെന്ന്
പുത്തൻ വാമനന്മാരും...

തെക്കേ ചുവരിലെ
ചിത്രത്തിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്ന്
ചെകിടത്ത് തന്ന പ്രഹരത്തിലാണ്
മുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞേച്ച് പോയ  
കാര്യങ്ങളത്രയും
വീണ്ടുമെൻറെ ഓർമ്മയിലെത്തീത്

മണ്ണിൽ കുഴി കുത്തി
പാളയിലിറ്റിച്ചു തന്ന കഞ്ഞിയിൽ
കണ്ണീര്
തൊട്ടു കൂട്ടിയ കാലം  

വേണ്ടത്ര വിളവില്ലെന്ന ചൊല്ലിനാൽ
ചാട്ടവാറാൽ മുതുകത്തടിച്ചതിൻ  
ഓർമ്മ തൊട്ടു
മുറിപ്പെട്ട നേരം..

അരക്കെട്ടിലെ തീണ്ടൽ മറന്ന
തമ്പുരാൻറെ ശീലക്കേടിനാൽ  
മുത്തിയമ്മ തൂങ്ങി ചത്ത
പ്ലാവിൻ കൊമ്പിൻറെ വെപ്രാളം
കണ്ടു കൺ മിഴിച്ച നേരം..
 
പതമളന്നു പൊലിക്കെ
കഥകളിയാട്ടം
ഏറുകണ്ണിട്ടൊന്നു, നോക്കിയതിന്
കീറിമുറിച്ച കണ്ണിൻറെ സൗന്ദര്യം
ഇരുട്ടിലൂടെ കാണിച്ചു തന്നതും,
 
രാമായണത്തിന്റെ ശീലു കേട്ട്
കാതൊന്നകത്തേക്ക് നീട്ടീയേന്
മുറുക്കീതൊക്കെയും തുപ്പി നിറച്ചു
ഉറച്ചു പോയ കാതിൻലെ
രുദ്ര  ഗീതം മൂളിച്ചു തന്നതും ..

കൊത്തിയെടുത്ത ദൈവത്തെ
അശുദ്ധി തൻ പേര് ചൊല്ലി
അമ്പലപ്പറമ്പിന്ന് ആട്ടിയോടിച്ച
ഉളിമുനയുടെ ആഴം,
കൈവെള്ളയിൽ കോർത്തു തന്നതും,

തമ്പ്രാൻ വരുമ്പോ
അടിയളന്നു നിന്ന
കറുത്ത കാലടികൾ
വിറക്കുന്നത് പകർന്നു തന്നതും  

പള്ളിക്കൂടത്തില്
പിള്ളേരെ വിട്ടേന്, കാലു
തല്ലിയൊടിച്ച,
വാക്കുകളുടെ തീമുന  
നുള്ളി തന്നതും..
 
പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് മുലയുണ്ടായേന്
എണ്ണി വാങ്ങിയ രൂവേടെ കണക്കും,
കാമക്കണ്ണും, കണ്ണടയിട്ടു
കാണിച്ചു തന്നതും  
 
കുടിലിനും
കൂലിക്കും വേണ്ടി യാചിച്ചപ്പോ
വരത്തന്മാരുടെ പട്ടാളത്തെക്കൊണ്ടു
വെടി വെച്ചതിന്റെ ഒച്ച
പൊട്ടിച്ചു തന്നതും...
മറക്കാണ്ടിരുന്നാ
മനുഷ്യനായി ജീവിക്കാന്നും, വട്ട-
കണ്ണടക്കാരൻ മുത്തച്ഛൻറെ
നെഞ്ചിലേക്കൊഴിച്ച നഞ്ചിൻ
അടിയൊഴുക്കുകളൊക്കെയും
ഇടക്കിടെ, ഓർത്തോണ്ടിരുന്നാൽ
കപട മുഖങ്ങളെ കാണാം ന്നും
മുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞു തന്നിരുന്നല്ലോ
പുത്തൻ
പൂതങ്ങൾ പിടിക്കാതിരിക്കാൻ
ഇമ്മാതിരി ഓർമ്മകൾ
നല്ലതാണല്ലോ..!

-ശശി  കാട്ടൂർ 

വിധേയൻ

പാടാൻ മറന്ന
എൻറെ നാക്ക്
അടുത്ത കാലത്തായ്
ഉള്ളിലേക്ക് വളർന്നു പോകുന്നു

കാലക്കേട്‌ തീർത്ത  
അഴുക്കുകൾ  
അടിഞ്ഞതു കൊണ്ടാകാം
വടിക്കാത്തതുകൊണ്ടാകാം
പുറത്തേക്കെടുക്കുവാൻ
വലിച്ചു നോക്കീട്ടും
വഴുതി വഴുതി
ഉള്ളിലേക്ക് നൂണ്ടു പോകുന്നു
അക്ഷരം
കോറിയിട്ടൊരെൻ നാക്ക്. !

വാക്കൊന്നു പോലും  
മിണ്ടുവാൻ കഴിയാതെ
ഉള്ളിലേക്കൊളിച്ച നാക്ക്  
ഗുദത്തിലൂടെ  
നീണ്ടു നീണ്ട്
വാലായി വരുമായിരിക്കും

ദേശീയത   
വിജൃംഭിച്ച് നിൽക്കുന്നത്
കാണുമ്പോഴും കേൾക്കുമ്പോഴും
എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കുവാൻ
എൻറെ വാലെ,
നീയൊരു
തടസ്സമാകാതിരിക്കട്ടെ

അതാണെന്റെ പ്രാർത്ഥന.
ഇപ്പോഴത്തെ പ്രാർത്ഥന.


-ശശി കാട്ടൂർ
23.01.17

മൃത സഞ്ജീവനി

എന്നെ, എടുത്തു കൊണ്ടുപോവുക
നിൻറെ, വന നിഗൂഢതയിലേക്ക്

എൻറെ  കണ്ണുകളിലെ തിമിരം
തോണ്ടിക്കളയുവാൻ,
നിൻറെ
മുലപ്പാലിൻ മധുരമിറ്റിക്കുക  
അടഞ്ഞുപോയോരെൻ  
ചുണ്ടുകൾക്ക് മീതെ...
മണ്ണുടലിന്റെ തൈലം പുരട്ടുക

വറ്റിപ്പോയ സിരകളിൽ, കാട്ടു-
ചുംബനത്തിന്റെ പുഴയൊഴുക്കീടുക
ബധിരതയുറഞ്ഞ കാതുകളിൽ
ആർത്തവ രക്തത്തിൻ
മണം നീറ്റുക
തല പൂഴ്ത്തിയുറങ്ങുന്ന സർപ്പത്തെ
മകുടിയൂതി ഉണർത്തുക
കാലത്തിൻറെ ശൈത്യത്തെ 
മറി കടക്കുവാൻ
മുറിപ്പാടുകളിൽ
കാന്താരി മുളകരച്ച് വെച്ചീടുക
 
ഒച്ചക്കൊണ്ടും
ആയുധം കൊണ്ടും
കീഴ്‌പ്പെടുത്താനെത്തുന്ന ശത്രുവിനെ
നേരറിവുകൊണ്ട് 
മായ്ച്ചു കളയണം  

നിവർന്ന് നിന്നൊന്നു പാടുവാൻ
നിന്നെ കൂടിയേ തീരു....
മരണമാകും ഇരുളിൽ നിന്നും
അറിവാകും
വെളിച്ചത്തിലേക്കു തെളിയുവാൻ
നീയാകട്ടെ ഔഷധം.
അക്ഷരമേ, നീയാകട്ടെ
എന്നിലെ ഔഷധം.

-ശശി കാട്ടൂർ.