മനുഷ്യകൃതം

വേനൽ കഴിഞ്ഞു 

മഴയൊന്നഴിഞ്ഞു വീഴാൻ തുടങ്ങീ 

ഇഴഞ്ഞു പോകാൻ, നിറഞ്ഞു തുടിക്കാൻ 

വഴിയേതും കാണാതെ,

മഴ  

നിന്ന നില്പാലെ കരയാൻ തുടങ്ങീ

മണ്ണിലെ, 

പണിയാളരുടെ കൂരകളൊക്കെയും

മഴയുടെ കണ്ണീരിലലിഞ്ഞമരവെ  

പാടം നികത്തി. പുഴയെ മുടക്കി 

കോടികൾ മുക്കി മാളികകൾ മെനഞ്ഞ
ചങ്ങാതിമാരൊത്തു 

മഴയുടെ വർണ്ണങ്ങൾ കോരി-
ക്കുടിച്ചിരിക്കെ,
സങ്കടപപെട്ടതിങ്ങനെ....

" ദൈവഹിതം"
അല്ലാതെന്തു പറയാൻ...

അത് കേട്ട് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു
പാവം ദൈവം...

"മഠയാ" നിന്റെ തെറ്റുകൾ 

ഇനിയും എന്നിലേക്ക്‌ ചാരി വെക്കല്ലേ ....!

-ശശി കാട്ടൂർ