സമാഗമം

 

വന്നു വിളിക്കുന്നു, വീണ്ടുമവൾ

മുന്നെപ്പോലെ, എന്നെയുപെക്ഷിച്ചു കടന്നു പോയവൾ

 

ചോദിച്ചതില്ല,വളോടിതുവരെ-

യെവിടെ യായിരുന്നെന്നൊരു വാക്ക് പോലും ഞാൻ..

 

വന്നുവല്ലോ, വീണ്ടും വസന്തം വിതയ്ക്കുവാൻ

എന്നേകാന്ത തമസ്സിൽ വെളിച്ചം വാരി വിതറുവാൻ

 

ഉള്ളിലൊരു പ്രണയ ഗൌരവം കനക്കുന്നു

മിണ്ടില്ല, ഞാനാദ്യമവളോടെന്നു വെറുതെ മനസ്സ് വിതുമ്പുന്നു  ..

 

ഒരു സംഗമത്താൽ

ഉരുകി തീരാവുന്നതുള്ളീ, പിണക്കമെ-

ന്നെന്റെ മനസ്സ് പലകുറി വായിച്ചവൾ, അവൾക്കറിയാം..

 

അതുകൊണ്ടല്ലയോ, വീര്പ്പു നിറയുമാ മുഖം,

ഇടക്കിടെ എന്നിലെക്കെത്തിനോക്കുന്നതും..

പിടയു,മെൻ വികാരപ്രബഞ്ച്ത്തെയളന്നെടുക്കുന്നതും.

 

കണ്ടുവോ, ദേഹക്കാന്തിയെന്നു

ചൊല്ലി തളിര്ക്കു,മവളൊരു പൂങ്കാവനമായ് പടരവേ   

വിസ്മയം പൂണ്ടോടിയടുക്കുന്നൊ-

രുഷ്ണ പ്രവാഹമായ് ഞാനവളിൽ പിറക്കുന്നു.