മൂലകാണ്ഡം

ഈ പുഴ
നിന്റെതല്ലായിരുന്നു,
എന്റെയും

ഈ വെളിച്ചം
നിന്റെതല്ലായിരുന്നു,
എന്റെയും

ഈ കാടും, മലയും
നമ്മുടെതല്ലായിരുന്നു

നമ്മളതിന്
അതിരുകൾ നിശ്ചയിച്ചു
എന്റേതെന്നും നിന്റേതെന്നും
വേർതിരിച്ചു

ആഗ്രഹങ്ങളും
സ്വാർത്ഥതകളും കൊണ്ട്
ഭോഗിച്ചു, വർഗ്ഗത്തിന്റെയും
വർണ്ണത്തിന്റെയും വിത്തുകളാൽ.

തൃപ്തി വരാതെ
നമ്മൾ
പരസ്പരം കലഹിച്ചു

ജലത്തിൽ
വായുവിൽ
അന്നത്തിൽ
വിഷരേണുക്കൾ കടത്തിവിട്ട്
ആനന്ദം കൊണ്ടു

കുടിക്കുവാനാകാതെ
തിന്നുവാനാകാതെ
ശ്വസിക്കുവാനാകാതെ

ഛർദ്ധിച്ചതൊക്കെയും
ഒരേ ചോരയെന്നു കണ്ടിട്ടും
തായ്‍വഴികളെ കുറിച്ച്
ആരും മിണ്ടിയില്ല.

എനിക്ക്,
എന്റെ രീതിയും
നിനക്ക്,
നിന്റെ രീതിയും

സമുദ്രത്തിൽ, ഒത്തു ചേരുന്ന
നദികളെപ്പോലെ,
നിറവും, മണവും മറന്ന്
നീളവും വീതിയും മറന്ന്
എന്നാണ്
നമ്മൾ
ഒന്നായ് ജ്വലിക്കുക
നന്നായിത്തീരുക.

-ശശി കാട്ടൂർ.