അടയാളം

തോറ്റു പോകുന്നു,

ഒറ്റക്കാകുമ്പോൾ..

വേഗം 

വേഗമെന്നു പറയുമ്പോൾ

ഭാഷയെ പ്പറ്റി പറയുമ്പോൾ

വേഷത്തെപ്പറ്റി പറയുമ്പോൾ

മലകളെ പ്പറ്റി 

മതങ്ങളെ പ്പറ്റി 

പുഴയെ പ്പറ്റി 

പുലരിയെ പ്പറ്റി 

പൂക്കളെപ്പറ്റി 

പൂമ്പാറ്റയെ പ്പറ്റി 

മണ്ണിനെപ്പറ്റി 

മർത്യനെപ്പറ്റി 

ഇല്ലായ്മയെപ്പറ്റി 

കൊള്ളരുതായ്മയെപ്പറ്റി 

പറയുമ്പോഴൊക്കെയും 

ഉച്ചത്തില,വ-

രെന്നെ 

വന്നു മൂടുന്നു..

നിശബ്ദമാക്കപ്പെടുന്ന 

ചുണ്ടുകളുടെ മേലാട 

ചീന്തിക്കളഞ്ഞ് 

ഒരുക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട് 

പൊള്ളത്തരങ്ങളെ 

പൊള്ളിക്കാൻ പോന്ന 

ഉയിർപ്പിൻറെ 

ചൂടുള്ള ചുംബനം.