ചെരുപ്പ്

നീ തന്ന ചെരുപ്പ് 

എന്റെ കാലുകൾക്കിണങ്ങില്ലായിരുന്നു 

ഞാനത് 

പാതി വഴിയുലുപേക്ഷിച്ചു 

ആടുകളെ തമ്മിലടിപ്പിച്ച് 

ചുടുചോര കുടിക്കുന്ന 

കുറുക്കന്റെ മുഖം പോലെ 

കൂർത്തതായിരുന്നു ചെരുപ്പ്.

ഉപ്പൂറ്റിയിലൂടെ 

തലച്ചോറിലേക്ക് ഇരച്ചെത്തിയ 

സ്പന്ദനങ്ങൾ  

ആ സൂത്രക്കാരന്റേതായിരുന്നു

എനിക്കത് 

ഉപേക്ഷിക്കാതെ വയ്യായിരുന്നു 

മനസ്സ് ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടേയിരുന്നു...

നഗ്നപാദ നായാലെന്ത്

എന്റെ  നാടല്ലെ 

നടക്കാൻ പഠിച്ച 

മണ്ണല്ലേ...!

-ശശി കാട്ടൂർ