ഇന്നലെയെഴുതിയ
പതിനാറു വരി കവിത
പതിവുപോലെ,
അവള്ക്ക് നീട്ടി
ഏറെ നേരത്തെ
മൌനത്തിനു ശേഷം
അവൾ പറഞ്ഞു
"ഒന്നും മനസ്സിലായില്ലെന്ന്..!"
എനിക്കും....
മുഖമുയർത്താതെ ഞാൻ
പിന്നെന്തിനീ എഴുത്ത്..?
കൊലുസ്സുകൾ നിശബ്ദമാകുന്നു..
തെറികളും,ധിക്കാരങ്ങളും നിറഞ്ഞ
വാക്കുകൾ തന്നെ വേണോ
നിനക്കാളാകാൻ..?
അല്ലാതെ പിന്നെ...
തന്തയില്ലായ്മയുടെ ഇക്കാലത്ത്
കഴുത്തിൽ
സ്വന്തം തലയുണ്ടായിരിക്കരുത്...
അരയിൽ നിന്നും ഊർന്നുപോയ
കാൽസായിക്കിടയിലൂടെ
അടിവസ്ത്രത്തിന്റെ
സകല ബ്രാന്റും, അതിന്റെ കരുത്തും
എഴുന്നു നില്ക്കണം..!!
മാറ് മറക്കരുത്..
(മാറ് മറക്കാൻ സമരം ചെയ്ത കഥ
തല്ക്കാലം നമുക്ക് മറക്കാം..)
ആലിലയുടെ വാല്
താഴേക്കു പരന്നു കിടക്കണം..
മേല്ക്കുപ്പായത്തിന്
നീളമുണ്ടായിരിക്കരുത് !!!
നിതംബം
ഗജപ്രുഷ്ട്ടം കണക്കെ
ലെഫ്റ്റ് റൈറ്റ് എന്ന് താളമിടണം..
അല്ലേ,...
അതല്ലേ അതിന്റെ ഒരിത്..
ന്യൂ ജനറേഷന്റെ
ഭാഷയും വേഷവും അണിയിച്ചെങ്കിലേ
എന്റെ സഖീ,
എനിക്കും
ഈ മാർക്കെറ്റിൽ വിലയുള്ളൂ.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ