ചായില്യം

ചായില്യം 

ഈ വര്ഷത്തെ നവാഗത സംവിധായകനുള്ള പുരസ്ക്കാരം തീര്ച്ചയായും അര്ഹമായ കൈകളില് തന്നെ എത്തിചേർന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് ആദ്യമേ പറഞ്ഞുകൊള്ളട്ടെ.പൽമരാജൻ പുരസ്കാരം, ഗോവ ഫിലിം ഫെസ്റിവൽ അംഗീകാരം, നല്ല കഥ തുടങ്ങി ഏറെ പുരസ്കാരങ്ങൾ...

ഒട്ടും അതിശയോക്തിയോ,ഫുൾസ്ടോപ്പുകളോ ഇല്ലാതെ, പ്രേക്ഷകനെ മടുപ്പിക്കാതെ 

ഒരു കഥ തിരശ്ശീലയിൽ കാണിച്ചു തരിക എന്നുള്ളത് വളരെ അഭിനന്ദനാർഹം തന്നെ.

ചെറുപ്പത്തിലെ വിധവയാകേണ്ടി വരുന്ന ഒരു സ്ത്രീക്ക് സ്ത്രീയായി, തന്റെ സ്വതം സമൂഹത്തിന്റെ ജീര്ണ്ണിച്ച്ച വാദമുഖങ്ങൾക്ക് മുന്പിൽ അടിയറ വെക്കാതെ ജീവിക്കാൻ  പ്രയത്നിക്കുന്ന സ്ത്രീ മനസ്സിന്റെ കഥ പറയുന്നു ചായില്യം.

ദൈവീക വിശ്വാസം രൂഡമൂലമായിരിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിൽ  അത് എത്രത്തോളം ഫലപ്രാപ്തിയിലെത്തുന്നു എന്ന് കാണിച്ചു തരുന്നു, ഇരിക്കൂന മണ്ണ് കോരിയെടുക്കാൻ എത്തുന്ന ജെ സി ബി ക്ക് മുന്പിൽ നായിക ദൈവ വേഷത്തിലേക്ക് പക്ര്ന്നടുമ്പോൾ,

സാഷ്ടാങ്കം പ്രണമിക്കുന്ന ജെ സി ബിയിലൂടെ.... എത് ആൾ ദൈവങ്ങല്ക്ക് മുന്പിൽലും എല്ലാ അറിവുകളും അടിയറ വെക്കുന്ന നമ്മുടെ ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിന്റെ ജീർണ്ണതയെ  കാണിച്ചു തരുന്നു ഈ രംഗങ്ങൾ ...

ഒരു പക്ഷെ മണ്ണും മലകളും ഇത്തരം യന്ത്രങ്ങൾ കോരിയെടുക്കാൻ എത്തുമ്പോൾ, നമുക്കും ഉറഞ്ഞു തുള്ളെണ്ടി വന്നേക്കാം ഇത്തരം വേഷങ്ങളാൽ  ....എന്നും പറയാതെ പറഞ്ഞു വെക്കുകയാകാം സംവിധായകൻ  ഇവിടെ. അതുപോലെ ആൾ ദൈവങ്ങൾ എങ്ങിനെ രൂപപ്പെടുന്നു എന്നും, എങ്ങിനെ  വാണിജ്യവൽക്കരിക്കപെടുന്നു എന്നതിലേക്കും എത്തിനോക്കുന്നുണ്ട് ചിത്രം. 

നിഷ്കളങ്കമായ സ്നേഹത്തിന്റെ അസുലഭമായ ചില മുഹൂർത്തങ്ങൾ നമ്മിലേക്ക്‌ ശരിക്കും ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നുണ്ട് എന്നാ കാര്യം അത്തരം രംഗങ്ങൾ തെളിയുമ്പോൾ, മനസ്സ് നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയത് നമ്മോടു പറയുന്നുണ്ട്... 

ജീവിതത്തിന്റെ നേര്പതിപ്പുകൾ നിറഞ്ഞ, കാപട്യമില്ലാത്ത ഭാഷയും, വേഷങ്ങളും.ഗ്രാമീണ ദ്രിശ്യങ്ങളും, തോറ്റം പാട്ടും, വായ്താരികളും ഇടകലര്ന്ന  പാശ്ചാത്തല സംഗീതവും ചിത്രത്തിന് മാറ്റ് കൂട്ടിയിരിക്കുന്നു.

ഒന്ന് രണ്ടു ഇടങ്ങളിൽ പാശ്ചാത്യ സംഗീതോപകരണങ്ങളുടെ ശബ്ദം ചിത്രത്തില്, ഗ്രാമീണതയുടെ സ്ത്യസന്ധമായ നിര്മ്മിതികളെ മുറിപ്പെടുത്തുന്നോ എന്ന് കാര്യം  മാത്രമാണ് വിമർശനാൽമകമായി എനിക്ക് തോന്നിയത്.

ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാൻ ഇഷ്ട്ടപെടാത്ത ഒരു കഥയും, കഥാപാത്രങ്ങളും നമ്മെ അവരോടൊപ്പം കൊണ്ടുപോകുന്നു. എങ്കിലും പ്രേക്ഷകന് സംതൃപ്തി നല്കിക്കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ചിത്രം അവസാനിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതും. നല്ല സിനിമയുടെ കോപ്പുകൾ ഇനിയും ബാകിയുണ്ട്‌ എന്ന് തന്നെ നമുക്ക് വിശ്വസിക്കാം. സംവിധായകനും, പിന്നണി പ്രവര്ത്തകരോക്കെ തന്നെയും അഭിനന്ദനമർഹിക്കുന്നു... 

സംവിധായകാൻ ശ്രീ  മനോജ്‌ കാന പറഞ്ഞത് പോലെ, മനുഷ്യരുടെതായ കഥകൾ, വിഷയങ്ങള, നിറഞ്ഞ ജനകീയ സിനിമകൾ ഇനിയും പിറക്കട്ടെ. മനുഷ്യ രാശി ഇന്ന് നേരിടുന്ന സാമ്പത്തീക ആഡ്യ ത്ത്വത്തെ നമുക്ക് തക്ര്ത്തെറിയാം....