കവിതയുടെ വസന്തമേ
നീയെനിക്കു തരാമെന്നേറ്റ
സങ്കടത്തിന്റെ
നീറുന്ന പൂക്കളൊക്കെയും
ആര്ക്ക് കൊണ്ട് കൊടുത്തു നീ..?
കാറ്റെന്നെ കടന്നു
പോകും വഴികളില്‍
പ്രതീക്ഷയുടെ വിളികള്‍ക്ക്
കാതങ്ങളോളം കാതോര്‍ത്തും
താളത്തില്‍ നൃത്തമാടി
മണ്ണിന്
പൊക്കിള്‍ ചുഴിയില്‍ ചുംബിച്ചു
കടന്നുപോകുമാകാശനൂലുകളില്‍
കണ്ണയച്ച്ചും
ഒരു വെയിലെങ്ങാന്‍ വീണുപോയാല്‍
ദാഹിച്ചു നരക്കും
മണല്‍പുഴയോട് ചോദിച്ചും
കാത്തിരുന്നത്
നീ തരാമെന്നേറ്റ പൂക്കളെ....
കവിതയുടെ വസന്തമേ പറയുക...
സങ്കടത്തിന്റെ
നീറുന്ന പൂക്കളൊക്കെയും
ആര്ക്ക് കൊണ്ട് കൊടുത്തു നീ..?
ആര്ക്ക് കൊണ്ട് കൊടുത്തു നീ..?
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ