പൂക്കാറില്ല,
നാളുകളേറെയായി
വരാറില്ല
ഈ വഴിയെ,
ഒരു കിളിയും.
സാന്ത്വനത്തിന്റെ തലോടലുമായി
ഒരു
ചെറു കാറ്റ് പോലും...!
പാദങ്ങളിലൂടെ
തുടിച്ചു കേറി
ഉടലിലാകെ നിറഞ്ഞു തൂവിയിരുന്ന
പാദസരക്കാരി
പാതാളത്തിലേക്കെങ്ങൊ
വീണുപോയിരിക്കുന്നു
ഈർപ്പം വറ്റിയ കാഴ്ചയും
ധാർഷ്ട്യമേറിയ ഒച്ചകളും
മാത്രമാണ്
അന്തിയാവും വരെയുള്ള,
സാന്നിദ്ധ്യം.
ചേലും ചൂരും നിറഞ്ഞ്
പൂത്തു പൂത്തു നിന്നിരുന്ന
പോയ കാലങ്ങളോർത്ത്‌
ഊർദ്ധ്വം വലിക്കലാണ്
ഒരേയൊരു
ജോലി.
-ശശി കാട്ടൂർ.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ