മിണ്ടിപ്പറയുവാൻ
തീരാത്ത നോവുകൾ
ഊരിക്കളയുവാൻ
വീഴാതെ നോക്കുവാൻ,
താങ്ങിപ്പിടിക്കുവാൻ
ആരും വരുന്നില്ല
ആരിതു കേൾക്കുവാൻ .
കണ്ടുവോ നിങ്ങളെൻ മക്കളെ
കണ്ടെങ്കിൽ ചൊല്ലുക
കണ്ണു ദാഹിക്കുന്നു കരള് നോവുന്നു...
കണ്ടു മരിക്കുവാൻ മോഹം പൊടിയുന്നു
താഴത്തു വെച്ചാൽ ഉറുമ്പരിക്കും
തലയില് വെച്ചാലോ പേനരിക്കും
വളരുമ്പോൾ അവരൊരു
തണലാകുവാൻ
അളവില്ലാ സ്നേഹം പകുത്തുകൊടുത്തും
മുണ്ടു മുറുക്കി മുറുക്കിയുടുത്തും
വയറിന്റെ കാളൽ
അറുത്തെ കളഞ്ഞും
വയലിന്റെ മാറിൽ
കത്തിയെരിഞ്ഞും
പോറ്റി വളർത്തിയ
മക്കളെ കണ്ടുവോ..?
കണ്ണനെ കാണുന്ന മാതിരി, മക്കളെ
കണ്ണു നിറച്ചൊന്നു കാണുവാൻ മാത്രമായ്
കണ്ണടയുന്നതിന് മുൻപേ വന്നീടുവാൻ.
മക്കളേ നിങ്ങൾ കണ്ടെങ്കിൽ ചൊല്ലുക..!
വലിയവരാണവർ
തിരക്കുള്ളോരാണവർ
വിലയില്ലാതായെടോ...,
വൃദ്ധരാം നമ്മളും..!
-ശശി കാട്ടൂർ.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ